Το Κοκκινό (Lόκκινο) Πάντα δεν ήταν ούτε κόκκινο ούτε Πάντα, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Αυτό δεν το εμπόδιζε από το να περάσει τα τελευταία 15 λεπτά κοιτάζοντας στωικά, (και κάπως απογοητευμένα) μέσα στο ποτήρι του προσπαθώντας να διαβάσει τον καιρό. Κράταγε ένα καλό ανοξείδωτο Raumabanen, ιδανικό για αυτή τη δουλειά, αν και λίγο μικρό όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων.

-Νομίζω θα βρέξει τελικά, είπε. Ίσως ρίξει και γλυκοπατάτες

Δεν εννοούσε στα αλήθεια ότι θα βρέξει γλυκοπατάτες αλλά στα ελληνικά δεν υπάρχει άλλη λέξη για τα Boniatos. Η το Cobe σε κάθε περίπτωση.

Ο Κουραφέξαλος κοίταξε τα Κόκκινο Πάντα, υπομονετικά. Δεν ήταν σίγουρος τι να απαντήσει. Όταν το Κόκκινο Πάντα διάβαζε τον καιρό μέσα από ανοξείδωτα Raumabanen ποτήρια, πολύ συχνά κατέληγε να στεναχωριέται και να λέει αλλόκοτα πράγματα. Από την άλλη, το Κόκκινο Πάντα δεν είχε ξαναδιαβάσει τον καιρό ποτέ στο παρελθόν, άλλα αυτό δεν άλλαζε τίποτα επί της ουσίας. Προτίμησε να αλλάξει το θέμα.

-Ακούς το σύρμα που δίνει πόνο πάλι σήμερα; Είναι πολύ διαφορετικό σε σχέση με το προηγούμενο Σάββατο. Νομίζω ότι μπαίνει σε φα μινόρε και γυρνάει σε τριγωνικό ραντάρ δυοπυρό.

Το Κόκκινο Πάντα, σήκωσε μισοαφηρημένα το κεφάλι. Ναι άκουγε το σύρμα που τραγουδούσε άλλα όντας το πιο άμουσο πλάσμα στον Δυτικό Υμηττό δεν είχε ιδέα τι εννοούσε ο Κουραφέξαλος.

-Άκου Τούκαν, προσπαθώ να συγκεντρωθώ, του είπε κάπως απότομα.

Του μίλησε αυστηρά κοιτώντας τον απευθείας στα μάτια αλλά γυρνώντας το βλέμμα τη τελευταία στιγμή ώστε ίσα που να μεταδώσει την ενόχληση του, χωρίς να προσβάλει ανεπανόρθωτα τον καθόλα καλοπροαίρετο Κουραφεξαλο. Μετά το ψιλομετάνιωσε και προσπάθησε να το σώσει.

-ΟΚ, σόρυ αν είμαι λίγο απότομος. Απλά μου είναι δύσκολο να διαβάσω τον καιρό με αυτές τις συνθήκες. Δεν ξέρω τι να σκεφτώ πια. Κάθε φορά που κοιτάω όλα αλλάζουν.

-Δηλαδή; είπε ο Κουραφέξαλος με απορία αν και μάλλον περισσότερο από ευγένεια και συμπαράσταση παρά από ειλικρινές ενδιαφέρον.

-Εννοώ, κοίτα εδώ. Γλυκοπατάτες γαμώ την πουτάνα μου; Ποιος βρέχει γλυκοπατάτες εν έτι 2015; Γιατί συμβαίνει σε εμένα στη τελική;

Ο Κουραφέξαλος συνέχισε να μην καταλαβαίνει. Έκανε μια προσπάθεια.

-Αν κατάλαβα καλά το θέμα δεν είναι η ίδια η γλυκοπατάτα αλλά η ανηφόρα, σωστά;

Το Κόκκινο Πάντα σήκωσε το κεφάλι και πήγε να μιλήσει αλλά σταμάτησε. Η πρώτη λέξη ξεμύτισε από το στόμα κρεμάστηκε με το ένα χέρι από το κάτω χείλος σαν gibbon. Μετά άρχισε να κουνιέται δεξιά κι αριστερά σαν εκκρεμές και ξεκίνησε να τραγουδάει. Ύστερα αποδείχτηκε ότι αυτό που τραγουδούσε ήταν το σύρμα (που τραγουδάει) και όχι ο gibbon. Ο Κουραφέξαλος βλέποντας το Κόκκινο Πάντα με το στόμα ανοιχτό όλη αυτή τη μεγάααααλη μικροσκοπική στιγμή κόμπιασε λίγο, φοβούμενος μήπως είχε πει κοτσάνα. Εν το μεταξύ το σύρμα που τραγουδάει, «ανέβασε» γυρνώντας από δυτικό σε βορειοδυτικό και συνέχισε «να τα σπάει», γεμίζοντας τη αμήχανη σιωπή με ευπρόσδεκτο μεταλλικό ήχο. Αυτό βοήθησε τόσο το Πάντα όσο και τον Κουραφέξαλο να ξεκολλήσουν από το αδιέξοδο που τους είχε φέρει η παρατήρηση του Κουραφέξαλου. Το Πάντα ρούφηξε μέσα τη αιωρούμενη λέξη / gibbon και το δοκίμασε να το προσεγγίσει αλλιώς.

-Κοίτα… Η ανηφόρα σίγουρα παίζει ρόλο και μάλιστα καθοριστικό ΑΛΛΑ η γλυκοπατάτα είναι στη πραγματικότητα η ουσία. Για μένα τουλάχιστον. Κάτσε να σου εξηγήσω. Σηκώθηκε και ήρθε να κάτσει δίπλα στον Κουραφέξαλο κρατώντας ακόμα το ζεστό ποτήρι Raumabaen στο χέρι του. Ξετύλιξε το ποτήρι μπροστά τους, απλώνοντας το στο νόστιμο έδαφος και έβαλε 4 ειδικά σαλιγκάρια commando στις γωνίες για να το κρατάνε ανοιχτό.

-Ο καιρός ξεκινάει εδώ είπε, δείχνοντας τη χαρακτηριστική κάτω πλευρά του ποτηριού. Οι πρώτες πιρουέτες είναι εύκολες, απλά πρέπει να κρατήσεις τα σύννεφα χαμηλά. Ένα, δυο τρία και εδώ κάνεις σειβ. Μετά είναι το μεγάλο μου πρόβλημα. Με προσελάνινο ποτηράκι, δε βλέπεις γλυκοπατάτες, αλλά με ανοξείδωτο είναι εκεί κάθε φορά που κοιτάς γαμώ το #@%@#%$ μου. Δε ξέρω πώς να συνεχίσω. Άπαξ και καθαρίσεις με τη γλυκοπατάτα, η ανηφόρα είναι απλά θέμα να μπουστάρεις το αστρικό μοτίβο φωτισμού. Ξεκινάς διαφορίζοντας τη κυματοσυνάρτηση ψ (από το αρχείο ελληνικό γράμμα ψι) . Όλες οι περαιτέρω φυσικές προβλέψεις προκύπτουν χρονικά παραμετροποιημένες μέσα από το επικαμπύλιο ολοκλήρωμα της U-πρωτοεντροπίας. Το αποτέλεσμα είναι παρόμοιο με το θεώρημα του Ehrenfest , πράγμα αυτονόητο (αν το καλοσκεφτείς) αφού και στις δυο περιπτώσεις η κυματοσυνάρτηση πρέπει να προκύψει από ερμητιανό πίνακα μέσα σε αυστηρά χρονικά αποδευσμευμένο πλαίσιο. Για να μη τα πολυλογούμε καταλήγεις ότι το Σύμπαν εξαρτάτε (sic) από ένα μη τοπικό, υπερβατικό αίτιο για την συνεχή συντήρησή του.

(…)

Ο Κουραφέξαλος κούνησε το αργά κεφάλι – σιωπηλά – καταφατικά . Εντάξει ο ιδιος δε διάβαζε τόσο καλά τον καιρό αλλά καταλάβαινε σε μεγάλο βαθμό τι εννοούσε το Κόκκινο Πάντα (που παρεμπίπτοντως παρέμενε ξεκάθαρα μη κόκκινο και ξεκάθαρα όχι πάντα).

-Το θέμα είναι να μην το αφήνεις να σε βασανίζει, είπε αυθόρμητα και σχεδόν αμέσως το μετάνιωσε. Είδε τη πρόταση να έρπει μέσα στο πηχτό αέρα και να τρυπώνει στροβιλίζοντας αργά αργά μέσα στο αυτί του φίλου του.

Το Κόκκκινο Πάντα, γύρισε και τον κοίταξε με έκπληξη

Ο Κουραφέξαλος κατάλαβε ότι ήταν αργά για να το πάρει πίσω. Πήρε λοιπόν μια βαθιά ανάσα, μάζεψε όσο θάρρος του είχε απομείνει και συνέχισε.

– Από το Κασοβαρι στον Κουροσάβα δεν υπάρχει και τόσο μεγάλη απόσταση όσο νομίζεις. Σήμερα είσαι Ran αύριο είσαι Ruuuuun! (είναι το Κασοβάρι που έρχεται) Το θέμα είναι να το διασκεδάζεις ξέροντας ότι υπάρχει το Κασοβάρι εκτός από το Κουροσάβα. Είσαι εδώ, αφουγκράσου, άκου το σύρμα που τραγουδάει σε φα μινόρε δυοπυρό (της αυγής), ρούφηξε τη στιγμή και μη σκας.

Ο Κουραφέξαλος έβγαλε το υποβρύχιο από τη τσέπη του, έπιασε δυο αποκρυφιστικούς μπακαλιάρους από μέσα και τους έβαλε πάνω στο ποτήρι Raumabanen.

– Αυτός, ο πράσινος είναι το ταξίδι και όχι το αποτέλεσμα. Αυτός  ο μπλε είναι ο μην εύχεσαι να είναι εύκολο είσαι εδώ ακριβώς επειδή θες να είναι δύσκολο. Κι αυτός ο (πάλι μπλε γιατί μου τελείωσαν τα χρώματα) είναι ο Ζαν Κλωντ Βαν Νταμ αλλά αυτός είναι από άλλο φόρουμ.

Το Κόκκινο Πάντα κοίταξε τους μπακαλίαρους (και το Βαν Νταμ) στοικά αλλά και με λίγη απέχθεια (ειδικά το Βαν Νταμ μετά από τόσες πλαστικές). Το σύρμα που τραγουδάει είχε γυρίσει σε βοριά με τσίλι και πλέον σιγομουρμούριζε το «I just want to be loved» των Stone Hatred. Χαμογέλασε διστακτικά, μάζεψε το ανοξείδωτο ποτηράκι Raumabanen και το έβαλε στο σακίδιο. Μετά σηκώθηκε κάπως κουρασμένα.

-Έχεις δίκιο Τούκαν, αλλά για λόγους που υποψιάζομαι ότι κανείς μας δεν καταλαβαίνει. Σε κάθε περίπτωση είναι ώρα για διάλειμμα πάντως. Το Κόκκινο Πάντα είναι μοναχικό ζώο after all.

Γ.

Ο συγγραφέας ενημερώνει ότι κανένα ζώο η Βαν Νταμ δεν σκοτώθηκε / πληγώθηκε κατά το γράψιμο αυτής τη ιστορίας. Επίσης θυμίζει ότι είμαστε όλοι αστρόσκονη αλλά το ίδιο είναι και τα σκουπίδια, όποτε don’t get too excited and all.